hé,
in jouw hemd
wil ik slapen
in jouw hoofd
wil ik zijn
in armen
wil ik kunnen
rusten
in warme armen
die zijn
mijn
lief, vent,
mijn beurt
om week te worden
niet te weten
waar nu heen
ik wil verdwijnen
in uw leven
zoals gij
vind ik
geeneen
ge zijt
ge zijt
mijn woeste vent
die van geen hout
toch pijlen maakt
ge schiet ze af
diep in mijn hart
zó diep
dat ge het midden
raakt
het weekste zachtste
van mijn hart
behoort u toe
mijn lief
slechts u
ik wil nooit geen
ander meer
wat ik wil, vent,
is u nu.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten