lief mijn vent,

ik weet het wel, en toch wint mijn
hart. ik hou van u, ik heb u graag, dicht
bij mij, apart.

en ieder een die ik toch spreek,
van mijn liefde, voor u, vent, ze zien
het niet, hoe ik u zie.
geeneen die mij kent.

vol van u, zo vol van u, van alles
wat ge zijt. ogen, hart en handen, lief,
uw lijf hier dicht bij mij.

ik zie het niet, ik wil niet zien, hoe
zij u zien, oh nee.
ze zien u anders, oh zo anders.
mijn lief, vent, neem me mee.

geen woorden kunnen ooit omschrijven
wat ge doet met mijn klein hart.
het gaat mijn verstand te boven,
't is mijn hoofd dat ge verwart.

ik heb u mijn binnenste, ik hou
u dicht bij mij. kan u toch zo niet
laten gaan, daarbuiten.
er is maar één, en dat zijt gij.

hoe ik u zo zou willen, vent,
in mijn armen, in mijn bed.

u troosten als ge donker zijt,
er zijn als wie u redt.

't is dat wat ik wil, het bijeen rapen
van uw zo schabouwelijk hart.
de scherven van u samenvegen,
u verlossen van wat u tart.

ge zijt geeneens wat ik u
vormde, van ver noch van dichtbij.
ik heb u van dicht bekeken,
ge staat zo ver van u, van mij.

ik wil u in mijn armen houwen,
als ge thuiskomt van uw spel.
u vragen hoe het was vanavond,
oh mijn lief, ge weet het wel.

ik heb u in mijn hart gehouwen,
er is plaats voor niemand meer.
niemand kan uw plaats
volstouwen ; het doet mijn hert maar
enkel zeer.

och vent gij lief, ik geef mij over aan
uw dansen, uw gewals
ik zal in uw ogen kijken en vertellen,
enkel als

ge belooft voor u te houden,
wat ik zeg en wat ik schrei.
mijn hart behoort slechts u nog toe.
ge woont nog steeds in mij.

dagen zou ik kunnen schrijven,
over hoe en wat en zeg
dat g'ontroert zijt door de letters
die ik van mij schrijf, zó weg

uit mijn hoofd en uit mijn leden,
ik beschouw u als kortbij.
ge hoeft nog maar één stap te zetten,
vlei uw hoofd in schoot en zij

zal uit uw gedachten vlieden,
ze bestaat niet meer, nooit meer
ik kan u naar veel verder leiden,
't is al dat dat ik u leer.

mijn vent,
ik heb mijn ogen open, ookal zegt
ieder van niet.
ik kan slechts denken aan de
leemte die gij vult met een
schoon lied.

heelder nachten kan ik pennen
over wat ge doet met mij
over hoe uw vingers dansen,
daarmee maakt ge mij zo blij.

't is hoe het is, het is niet anders
ge vult mij met zoveel
niemand die het ziet, doch, liefste
geeneen met wie ik deel.

ze verstààn niet wat ge doet
met mij. hoe ge danst door hart en haar
ze vertellen hoe ze ù zien, liefste,
wat ze zeggen, is niet waar.

ik zie u dicht bij mij
en schud de tranen in
mijn hoofd,
ze klotsen, hoog, weer naar beneden
en geneen die mij gelooft.

hoe ge mij weer hebt geschapen
wie ik ben en wie ik was
ge maakt mij zoveel beter, liefste,
ik wou dat ik de uwe was.