ik schrijf mij
zot
om u
ge plaatst alles
wat stond
op losse schroeven

ik vind u
tegen mijn buik
gepast
gewelfd
en warm gevonden
terwijl ik tril
onder uw handen

laat maar
zitten
zijn en schrijven
lezen, eten
praten ook

laat
tegen elkaar
verdwijnen
door bomen
om armen
die nooit lossen
zullen nee

als avond
wegzakt
in mijn hoofd

doof mij
uit
en over

zie
en wees gerust
laat varen
de engte, angst
ik red wel
wat te redden valt

weinig
meer is nodig.