Assepoes

"Wie kent er niet
het schoon verhaal
van het meisje Assepoes?"

Assepoes, verweesd was zij
na het sterven van haar
moeder

Amper één jaar
na dat sterven,
hertrouwde pa met
stiefgeloeder

't Stiefgeloeder had twee dochters,
stiefzus één en stiefzus twee
Omdat zij minderjarig waren,
kwamen zij met Stiefmoe mee

Ze betrokken het kasteel,
stuurden Assepa ver heen,
namen Assepoes als dienstmeid
Stiefmoe bleek plots zeer gemeen

Stiefzus één en stiefzus twee
aardden naar hun valse moer,
pestten Assepoes dagdagelijks,
gaven haar slechts varkensvoer

Op een dag,
het kon niet waar zijn:
Prins de Eerste
gaf een bal!

De zussen wilden
prachtig blinken
En Assepoes?
U weet het al

Ze zorgde voor de baljurken
van het Stiefgemoei plus twee
Had zelf ocharm
geen schone kleren,
dus, Assepoes, zij kon niet mee

Toen zette zij zich
zo te huilen
op haar lieve moeders graf
Het boompje dat daarboven bloeide,
wierp een bloesemjurkje af

En in de holte van de stam
schitterde zowaar
wit als sneeuw
maar oh zo glanzend,
een passend glazenmuiltjespaar

Ook verscheen
een gouden koets
gegroeid als kool uit een pompoen
Ze diende nog slechts in te stijgen,
het koetsje zou de rest wel doen

Ratelend vertrok zij daar,
in de gouden vrucht op wielen,
bij aankomst aan het Koningshuis
ging iedereen voor haar aan 't knielen

Schreed zij binnen
op haar hakken,
zag de Prins en hij zag haar
"Dansen wil ik, schone jongen,
op mijn glazenmuiltjespaar!"

Na uren walsen
in zijn armen
in haar kersenbloemgewaad,
leek zij toen een klok te horen
't Was ten twaalven,
veel te laat

De bloesems van haar jurk verwelkten,
vielen van haar slanke lijf
't Was geen zicht,
zo zonder baljurk
werd zij zo weer Assewijf

Assepoester stopte 't walsen,
wist heel goed wat nu te doen,
donderde de trappen af
en verloor daarbij een schoen

's Anderendaags,
al bij het starten
van een nieuwe arbeidsdag,
ging Assepoes alweer aan 't zwoegen
met op haar mond een gulle lach

Op de voordeur
eensklaps hoorde
't Stiefgemoei een slag of zes
Een lakei en Prins de Eerste
stonden samen op 't bordes

Wankel rustend
op een kussen,
glanzend als de volle maan,
lag Assepoesjes glazen muiltje
"Wie het past, trekke het aan!"

Het Stiefgezusterte probeerde,
wurmde en wrong
met hun dikke Stiefgeteente,
tot het muiltje bijna sprong

Ten lange leste -eindelijk!-
mocht Assepoes een poging wagen
Haar voetje, slank en zacht van huid
gleed als vanzelf in 't glazen muiltje
Prins de Eerste had zijn bruid!

't Meisje haalde 't andere muiltje
uit haar rafelige schort,
schoof het aan haar andere voetje
't Afscheid verder viel haar kort

Prins de Eerste hielp het bruidje
in zijn koets, op weg naar huis
zou gauw met Assepoes gaan trouwen
Nooit deed zij nog de grote kuis...