doe ik
steeds en weer
opnieuw hetzelfde :

beklemmen

ik drijf u in
hoeken
waaruit niet te
vluchten valt.

ik val
voor ú

gruwelijk gretig
lijk ik
te worden

als ge iets uit
uzelf
te lang uitstrekt
naar mij

sigaretten als
vingers als
armen
omarmen,
omringen
dat hart weer
van mij

het staat
weer op springen
te springen
als dansen
in die Woeste Wei.

ach nee
gij

die niet weet
en probeert te vergeten
zo'n fouten te maken
zo'n manieren verleren,
vooral dat verleren,
dat wérkt niet voor u.

ge speelt
en pakt in,
met woelige strikken
wollige woorden
als dekens rond mij.

leg mijn hoofd nu
te rusten,
ik kan u niet kussen,
kan u wel koesteren
en vergeet hoe ge zei
dat gij niet zou blijven,
niet staan om te kijken

hoe wat zich
ontwikkelt,
zich ontrolt en
ontplooit

-het ligt aan uw
voeten-

het brandt zoals
nooit

voorheen, och
lang geleen,
hart verpand-
verkeerde man

ik hoor me
nog te biechten gaan

hm, met u,
en warm naast u,
met u in mijn hoofd

begin ik liefst
van voor af
aan.