Muse

kus op beide wangen, gauw
zodat ik weet wat leeft
in mij, wat ik bij jou achterlaat
als je staat
met muzes in jouw armen

de mijne
mijn duivels, demonen

je houdt ze
vast met beide armen,
zoals een kind zijn
knuffels drukt
tegen kin en borst.

je lacht boven hen uit,
niet wetend dat ze
willen rusten
op papier,
niet in armen,
niet bij jou.

je kust hen
op de kruin,
mijn zusters.

ze nemen elkaars handen
nog steeds verbonden
door jouw greep

zij worden bleek
en kijken naar
waar ik zou
moeten staan

daar, maar veel
verder
met mijn armen lang
en zwaar langs
mijn beide kanten

strak en koud
wellicht mijn blik
als ik de jouwe
kruis.

dan keer je om
en neemt hen mee
ze kunnen zelfs niet
kijken
ze zien niet hoe mijn
doffe ogen
zelfs geen tranen laten
om hoe je hen
versmacht.