"..., op een zondag, in de zon, hoog op polderbergen. vogels vliegen ons voorbij, als ik hond weer bij me roep. lopen langs de plassen, armen voluit zwaaien. en als we thuis de laarzen laten staan, dicht achter de deur, wil ik zand uit haren wrijven, hand zacht halen door jouw haar. enkel vrijen in de warmte van een zondagmiddagnest.

slapen. ogen toe. het leven aan ons voorbij. net als vogels, net als zij."